Herinneringen

van Gerrit van Meer aan de Venise Bar in Breda


De oudste en bekendste homozaak in Breda was de Venise Bar aan de Halstraat 30, die in 1967 werd geopend en in 2024 zijn deuren sloot. Stamgast Gerrit van Meer (64) verzamelt alles van de Venise en weet er heel veel over te vertellen.

---

In november 2025 liet Gerrit de volgende herinneringen aan de Venise Bar optekenen door Connie van Gils:

De eerste keer dat ik in de Venise kwam, was in 1989. Toen was ik 28. In het begin kwam ik niet zo vaak. Ik ging ook pas als het donker was, anders was ik bang dat ik buiten aangevallen zou worden door iemand.

Je kon er niet zomaar binnen. Je moest aanbellen, dan ging er binnen een lampje branden. In de buitendeur zat op ooghoogte een brievenbus. De portier keek eerst daar doorheen wie er naar binnen wilde. Iedere klant kreeg van hem een drankenkaart waarop aan de bar aangetekend werd wat je bestelde. Als je wegging rekende je af, dan kreeg je een stempel, die liet je dan weer aan hem zien en dan mocht je eruit. Bij verlies moest je 75 gulden betalen. Ik heb nog zo’n drankenkaart, 160 gulden. Dat was op mijn verjaardag, toen hebben we champagne gedronken.




Ik was het jaar voordat ik voor het eerst naar de Venise ging, zwaar overspannen geweest. Dat was vanwege mijn geaardheid, want ik durfde het niet aan mijn ouders te vertellen. Ik ben zelfs een tijdje opgenomen geweest in Nootdorp. Daarna heb ik het aan mijn vader verteld. Die accepteerde het, maar mijn familie was er niet blij mee.

Toen ging ik ook iedere donderdagavond naar een gespreksgroep voor mannen in het COC in de St. Annastraat in Breda. Via het COC ben ik in de Venise terechtgekomen. In 1990 ben ik begonnen met alles van de Venise te verzamelen voor mijn archief.

Erna de Haas was de eerste eigenaresse van de Venise. Ze kwam uit Den Haag en heeft de bar geopend samen met Hil op 1 december 1967. Je kunt op de originele uitnodiging nergens aan zien dat het een gay bar zou worden. Wie Hil was weet ik niet. Niemand, denk ik. Op 14 december 1967 was het openingsfeest.




Erna had een homoseksuele barkeeper in dienst die veel homoklanten aantrok. Zo kwam ze vaak in contact met jongens die vanwege hun geaardheid buiten waren gezet. Ze ving ze op, gaf ze te eten en een bed. Later heeft ze daar een lintje van de koningin voor gekregen, opgespeld door burgemeester Ed Nijpels. Die informatie over de eerste jaren heb ik allemaal verzameld.

In het begin was ik heel verlegen, zat ik aan de bar voor me uit te kijken naar de muur. In die muur zaten drie deuren. Eentje leidde naar de kelder met de bierfusten. Eentje leidde naar een telefoon waar je kon bellen en de andere was de reservedrankkast, die zat op slot. Een van die drie deuren hangt nu in de wc, ter herinnering aan Erna en de Venise. Achter die deur zit een blinde muur. Er was ook een zitje waar ik graag zat. Dat is nu de kapstok.




Erna zat altijd aan de bar in haar eigen hoekje, Erna’s hoekie. Vanaf daar hield ze alles in de gaten tot de laatste cent was afgerekend. Door de avond heen liep ze af en toe naar boven om geld op te bergen. Er was nog geen pin natuurlijk en de tent zat altijd stampensvol.

Ik heb vrij snel veel vrienden gemaakt. Mijn vriend, Ad Brokken, heb ik er ook ontmoet. Vorig jaar is hij overleden. Hij is 83 jaar geworden. Ik heb 25 jaar een relatie met hem gehad. Ad was een volle neef van Corry Brokken die het songfestival heeft gewonnen in 1957 met ‘Net als toen’.

Ik zat ook vaak bij Erna. Ze was heel geïnteresseerd in me. Ik praatte met haar over vroeger en waarom ik zo laat uit de kast was gekomen. Ik heb nog eens een fles wijn gekregen voor mijn verjaardag van haar. Die heb ik nog. Ik kreeg ook kaarten van haar uit Marbella als ze op vakantie was met Anna, heb ik ook nog. Anna had een gewoon café aan de overkant van de Venise en was een goede vriendin van Erna. Zij kwam ook vaak in de Venise. Hier heb ik een foto van Erna, Anna en mezelf op mijn verjaardag.




De koningin van de Halstraat werd ze genoemd. Helaas is ze drie dagen voor ze officieel tot koningin van de Halstraat gekroond zou worden, overleden. Dat was in 2000, op 21 juni. Ze kreeg een prachtige uitvaart met een zwarte koets en zwarte paarden. Op de kist lag een lint met "Erna Bedankt". Dat heeft wat gekost, hoor, met die koets en die paarden. Ik had vrij genomen van mijn werk. Er was zóveel volk en er waren zóveel bloemen. We zijn met een grote stoet van de Venise naar begraafplaats Zuylen gelopen. Ik heb nog een gedicht geschreven en achtergelaten: "…Na dertig jaar in de Venisebar heeft u ons verlaten, waarom. U was de tweede moeder van ons…".

De vaste DJ was Jan van Hintum alias Jantje. Hij heeft 50 jaar aan de draaitafel gestaan. In 2017 is hij gestorven aan kanker. Op zijn verzoek is zijn as verstrooid bij de as van Erna op Zuylen. (Jan van Hintum plaatste op YouTube een reeks video's van feesten in de Venise Bar)




In de Venise was het eigenlijk altijd feest. Carnaval, sinterklaas, playbackshow, soundmixshow, smartlappenavond genaamd "de natte zakdoeken", - kregen we allemaal een zakdoek, oud-en-nieuw, de miss Venise verkiezing, de Corry Koningsdag, allerlei optredens, bier- en wijnfeesten, bingo, het 25-jarig bestaan, het 35-jarig bestaan, verjaardag van Erna, mijn eigen verjaardag. Kijk, op deze foto zie je de klok, tien voor half drie, het liep soms een beetje uit. Dat mocht eigenlijk niet. Op zondag was het happy-hour van 5 tot 7.

Ik deed zelf niet mee aan de playback- of soundmixshows of de miss Venise verkiezingen, want travestie is niet mijn ding. Ik ging wel eens het podium op om moppen te tappen.




Erna is ermee gestopt in 1997, het werd haar te veel vanwege haar leeftijd. René Drop, de barkeeper heeft de Venise toen overgenomen, samen met René Frencken. Het feesten ging door, ik heb wat afgezopen. Nu kan ik er niet meer zo goed tegen. Ik heb er wel een kleine auto naartoe gebracht, denk ik. Het was zo’n mooie tijd, die komt nooit meer terug.






Bij Peter en René was ik ook een graag geziene gast. Twee kapiteins op een schip ging op den duur niet en Peter Drop is in 2005 opgestapt. René heeft het nog wat langer volgehouden tot 2008. Tussen 2008 en 2010 hebben er nog twee anderen gezeten maar dat ging niet zo goed, de zaak ging failliet. Toen heeft Peter Drop de Venise teruggekocht. Van 2010 tot 2012 heeft de Venise even "Club V…" geheten om een of andere reden. We mochten van Peter ook geen Venise meer zeggen.




In 2012 heeft Edwin van de M. de Venise van Peter overgenomen en heringericht. Eind 2024 is de Venise gesloten op last van de gemeente. In die tijd ging ik al niet meer zo graag. Dat betekent dat we 60 jaar Venise in 2027 niet gaan halen, helaas.

Ik heb van de zesendertig jaar dat ik in de Venise kwam negen plakboeken met foto’s, veel mensen op de foto’s zijn al dood. Er zitten ook uitnodigingen en flyers in. Ik heb ook nog twee kratten vol met spullen. Zesendertig jaar lijkt misschien veel, maar ik ken ook mannen die er al vijftig jaar komen. Eén keer in de maand op zondagmiddag ontmoeten we elkaar in een café in de St. Janstraat. We zijn met 13 mannen. Daar kun je verhalen ophalen!

De zaak is gelukkig doorgestart. In juni 2025 zijn de nieuwe eigenaren Colin van Lees en Carlos van Beek er ingekomen. Het heet nu de Halte. Colin en Carlos hebben alles zelf verbouwd. Het is heel mooi geworden en gelukkig is het nog steeds een homozaak. Volgend jaar vier ik er mijn 65ste verjaardag. Dat heb ik gisteren vastgelegd.

---

Eigenaren van de Venise Bar

1 december 1967 – 1 december 1997: Erna de Haas
1 december 1997 – 1 juli 2005: Peter Drop samen met
1 december 1997 – 29 februari 2008: René Frencken
1 maart 2008 – 1 september 2010: Gertjan
1 maart 2008 – 1 juni 2010: Rutger
1 december 2010 – 30 november 2012: opnieuw Peter Drop
1 december 2012 – 1 juni 2024: Edwin van de M.

1 juni 2025: doorstart als gaycafé De Halte door Colin van Lees en Carlos van Beek